The role of the forest fund in balancing the deficit of Forest Districts

  • Michał Stebnicki Antonin Forest District
Keywords: state forests, forest fund, sustainable development, forestry

Abstract

Lasy Państwowe prowadzą działalność na zasadzie samodzielności finansowej i pokrywają koszty działalności z własnych przychodów (ustawa o lasach, rozdz. 8, art. 50); celem nadleśnictw nie jest maksymalizacja zysku, lecz realizacja funkcji gospodarczych, produkcyjnych, pozaprodukcyjnych przyrodniczych i funkcji społecznych. Aby taka gospodarka mogła być prowadzona na terenie całego kraju, nawet w tych nadleśnictwach, których koszty są wyższe od osiąganych przychodów, wyodrębniony został fundusz leśny, którego zadaniem jest wyrównywanie niedoborów finansowych w nadleśnictwach deficytowych. Fundusz leśny to instrument finansowy, którego środki przeznaczone są na wykonywanie zadań określonych w ustawie o lasach, w szczególności na: wyrównywanie niedoborów powstających przy realizacji zadań gospodarki leśnej; wspólne przedsięwzięcia jednostek organizacyjnych lasów państwowych; tworzenie infrastruktury niezbędnej do prowadzenia gospodarki leśnej oraz prace związane z oceną i prognozowaniem stanu lasów i zasobów leśnych. Zasady redystrybucji funduszu leśnego nie są jasno określone, co powoduje że każda Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych (RDLP) przyjmuje różne kryteria związane z redystrybucją funduszu leśnego. Celem artykułu jest określenie znaczenia funduszu leśnego na wyrównywanie niedoborów finansowych nadleśnictw na podstawie otrzymanych z Dyrekcji Generalnej lasów Państwowych (DGLP) danych za 2014 r. Wielkość odpisu w 2014 r. wynosiła 14,50% wartości sprzedaży drewna dla poszczególnych RDLP. Każda RDLP różnicuje wielkość odpisu i dopłaty z funduszu leśnego przeznaczone na poszczególne nadleśnictwa i tym samym wpływa na płynność finansową oraz rentowność nadzorowanych nadleśnictw. Artykuł przygotowano na podstawie wybranej literatury, analizy materiałów otrzymanych z Generalnej Dyrekcji Lasów Państwowych, własnych analiz i doświadczenia zdobytego w pracy zawodowej w Lasach Państwowych.

References

Chochowski, P. (2013). Model służby publicznej w III RP. W: S. Płażek, M. Stec (red.), Służba publiczna. Stan obecny, wyzwania i oczekiwania (s. 38–49). Warszawa: Wolters Kluwer.
Drobny, W. (2012). Komentarz do art. 6 ustawy o służbie cywilnej. W: W. Drobny, M. Mazuryk, P. Zuzankiewicz, Ustawa o służbie cywilnej. Komentarz. Warszawa: Wolters Kluwer.
Dubownik, A., Pisarczyk, Ł. (2011). Prawo urzędnicze. Warszawa: Wolters Kluwer.
Górzyńska, T., Łętowski, J. (1986). Urzędnicy administracji państwowej. Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze.
Kalina-Prasznic, U. (red.) (2007). Encyklopedia prawa. Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck.
Leoński Z. (2006). Wyodrębnienie zawodu urzędniczego i swoistych jego cech. Administracja 2(3), 5–15.
Łukaszczuk, A. (2012). Konstytucyjne zasady ustroju służby cywilnej (art. 153 Konstytucji RP). W: B. Banaszak, M. Jabłoński, S. Jarosz-Żukowska (red.), Prawo w służbie państwu i społeczeństwu. Prace dedykowane Profesorowi Kazimierzowi Działosze z okazji osiemdziesiątych urodzin. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
Łukaszczuk, A. (2014). Kształtowanie się modelu ustrojowego służby cywilnej w Polsce. Warszawa: Kancelaria Sejmu, Wydawnictwo Sejmowe.
Łukaszczuk A. (2016). Służba cywilna po zmianach z 2015 r. Państwo i Prawo 11, 55–67.
Mędrala, M. (2016). Kiedy stosunek pracy na podstawie powołania? (rozważania na przykładzie zatrudnienia dyrektorów urzędów pracy). W: B. Jaworska-Dębska, A. Dobaczewska (red.), W służbie dobra wspólnego – ludzie, postawy i kompetencje w administracji publicznej. Warszawa: Krajowa Szkoła Administracji Publicznej im. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego.
Płażek, S. (2016). Po co stosunki pracy z powołania. Przegląd Prawa Publicznego, 2(107), 46–63.
Radwan, A. (2015). Płażek o zmianach w służbie cywilnej: Zwalnianie wszystkich urzędników z mocy prawa sprawdziło się już w przeszłości. Wywiad, Gazeta Prawna, 14.12, http://serwisy.gazetaprawna.pl/praca-i-kariera/artykuly/910820,sluzba-cywilna-zwalnianie-urzednikow-z-mocy-prawa-sprawdzilo-sie-w-przeszlosci.html.
Rydlewski, G. (2001). Służba cywilna w Polsce. Przegląd rozwiązań na tle doświadczeń innych państw i podstawowe akty prawne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar. Sprawozdanie o stanie służby cywilnej i o realizacji zadań tej służby w 2016 roku, https://dsc.kprm.gov.pl/aktualnosci/spra wozdanie-szefa-sluzby-cywilnejza-2016-rok.
Stelina, J. (2005). Charakter prawny stosunku pracy z mianowania. Gdańsk: Fundacja Rozwoju Uniwersytetu Gdańskiego.
Stelina, J. (2013). Prawo urzędnicze. Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck.
Stelina, J. (2014). Komentarz do art. 6 ustawy o służbie cywilnej. W: K.W. Baran (red.), Prawo urzędnicze. Komentarz. Warszawa: Wolters Kluwer.
Szewczyk, H. (2010). Stosunki pracy w służbie cywilnej. Warszawa: Wolters Kluwer.
Wojtczak, K. (1999). Zawód i jego prawna reglamentacja. Studium z zakresu materialnego prawa administracyjnego. Poznań: „Ars Boni et Aequi”.
Published
2018-07-06